Εκεί που λες ρε παιδί μου ότι ο δημόσιος διάλογος και η κριτική θα φτάσει και στην κυβέρνηση εξαιτίας της διαχείρισης της κατάστασης με τον κορωνοϊό, όλο κάτι γίνεται και τελικά μάλλον υπολογίζουμε πάντα χωρίς τον ξενοδόχο. Τώρα όμως για να σας το κάνω πιο λιανά, σχεδόν αποκλειστικά σε αυτές τις περιπτώσεις ξενοδόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ ολόκληρος ή κάποιο στέλεχος του.

Είναι αδύνατον να κάνεις κριτική σε μία κυβέρνηση όταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση ξεπερνάει τον εαυτό της κάθε μέρα για το ποιος θα πει ή θα κάνει την μεγαλύτερη πατάτα. Θα το καταλάβαινα μόνο αν έμπαινε ο Αλέξης Τσίπρας στην Κουμουνδούρου και έλεγε στα στελέχη του πως ο επικοινωνιακός στόχος της αντιπολίτευσης  είναι να συνεχίσει να δίνει φιλιά της ζωής στο κυβερνών κόμμα ειδικότερα δε  όταν η Νέα Δημοκρατία είναι στριμωγμένη και πρέπει να προβεί σε  εξηγήσεις.

Οι ΜΕΘ είναι ασφυκτικά γεμάτες, τα μέτρα είναι αλλοπρόσαλλα αλλά ο κύριος Δρίτσας κατάφερε να μπει στο μάτι του κυκλώνα με την δήλωση του πως η 17 Νοέμβρη σκότωνε μόνο μέλη της δεξιάς παράταξης, οπότε κανένα πρόβλημα. Μάλλον έχω γεννηθεί σε άλλη χώρα δεν εξηγείται διαφορετικά. Στην χώρα μου μάλλον τα μέλη της δεξιάς παράταξης δεν έχουν οικογένειες, ανθρώπους που τους αγαπάνε, φίλους, παιδιά και φυσικά πρέπει να πεθάνουν επειδή πολιτικά διαφέρουν με τον κύριο Δρίτσα.

Απορώ πραγματικά για το πότε η Ελλάδα θα ξεφύγει επιτέλους από το κλίμα πόλωσης και διαίρεσης που την σκεπάζει σε όλη την διάρκεια της ιστορίας της. Ποιον κοροϊδεύω όμως αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ, οπότε ο καθένας ξεχωριστά θα πρέπει να παρεκλίνει από τις άρρωστες απόψεις που θέλουν να μας επιβάλλουν μερικοί συμπολίτες μας. Εμείς θα πηγαίνουμε με την λογική, θα πολεμάμε για την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης καθημερινά μέχρι να φτιάξουμε μια κοινωνία που το «διαφωνούμε» θα πηγαίνει χέρι χέρι και με το «συνυπάρχουμε».

Γιατί όπως είχε και κάποιος, η διαφωνία είναι το αλατοπίπερο της δημοκρατίας.